Rabbim Allah, her yönde görünen kendi.
Can Muhammed – Ali – Veysel Karani.
Evvel – Âhir – Zâhir – Bâtın yine El Velî;
Her yer, her mekânda zuhreden kendisi…
Dost Allahtır, yâr Muhammed, can Ali;
Velî – Nebi – Mürşid’dir bir kisvesi.
Zâtı Hak, sureti halk bir nişânesi,
Nefsini put eden ne bilsin gerçeği.
Allah’a kuluz, Din-i İslâm’danız biz;
Kur’ân’ı başımıza tâc eylemişiz.
Al – yeşil sancağımız, Muhammedi’yiz.
Mezheb-i Caferî’yiz, Alevî’yiz biz.
Hüseynî’yiz, mazlûmuz, şânımız yüce…
Şehid düştük, baş eğmedik ol kâfire.
Yetmişiki yayayız, şunca bin atlı…
Yezidler, mazlumları hunharca kıydı…
Fatma Ana yavruları Hasan ile Hüseyin..
Firdevs’in iki gülü canımız mazlumeyn.
Derviş Faik der, Allahtır zikrimiz…
Allahtan geldik yine Allaha döneriz.