Sürme elin karasını unutmam dil yarasını.
İnsanların arasını açanların vay haline vay
Laf taşıyıp dilden dile takmak suçtur kulu kula
Bir kuş gibi daldan dala uçanların vay haline vay
Kötüye eş olan ile yatılır mı yılan ile
Ömrü yalan dolan ile geçenlerin vay haline vay
Kalpler olsa da çelikten insan korkar kötülükten
Lüzumlu bir iyilikten kaçanların vay haline vay
Sevgi saygı yığın yığın anlamı ne kırgınlığın
Mikrobunu dargınlığın saçanların vay haline vay
Hem bozuktur ağzı dili iyilere kinle dolu
Doğru varken eğri yolu seçenlerin vay haline vay