Kendini bilmez insan, hep haddini aşıyor
Rabbini tanımadan, koca ömür yaşıyor
Bu nimetin içinde, bakar kör gibi sanki
Bilmemek için, her an kendiyle yarışıyor

Acizsin bilmelisin, kendine gelmelisin
Nefsini öldürerek, yokluğa gömmelisin
Unutma insanoğlu, nerden nasıl geldiğini
Diz çöküp secde ile, tek rabbine dönmelisin

Ebedi ve ezeli olanı anlamayan,
Kuran’nın muhatabı, bir garip insansın sen
Ne alsa gözü gönlü, asla hiç doymayan
Peygamberi taşlamış, bir cahil insansın sen

Acizsin bilmelisin, kendine gelmelisin
Nefsini öldürerek, yokluğa gömmelisin
Unutma insanoğlu, nerden nasıl geldiğini
Diz çöküp secde ile, tek rabbine dönmelisin

Her gelen birgün gider, kalıcı olan hani
Rabbin için yapılan her amel kalır baki
Unutma unutturma, aslolan vazifeni
Şerefinle koru daim, en değerli hazineni