Uzun uzun uzar yollar, uzadıkça bihaber kalırım ses kesilir, seda kesilir uzakta bir nazlı yâr.
Teni cennet, kokusu cennet, estikçe gül kesilir nergis kesilir.
Aşılmaz mı bu yolar çok çok uzakta Yâre hiç varılmaz mı?
Mesafeler gözünde ansızın büyür, dumanlı dağ kesilir kızgın çöl kesilir
“Yâr” dedikçe içime işler, “Yâr” dedikçe içime işler
İnceden inceye dokunan bir eda kesilir, bir naz kesilir
Adın bir harf yazdıkça içimde kanadıkça bir nar kesilir
Bir sevda ki bendeki, söz dinlemez, yüreğim aşıma Mecnun kesilir
Kendi çölünde bir Kerem kesilir ki kendi dağında bir Ferhat
Kendi kuyusunda bir Yusuf kesilir
Bir sevda ki kör eder uğruna gözünü kırpmadan İsmail kesilir koçlar kesilir
Yıkar bütün putları bir amansız İbrahim kesilir.
Bir sevda ki akıl almaz, düşündükçe içim yanar. Ateş kesilir, kor kesilir, kül kesilir.
Ey uzaktaki sevdamız, bazen uğrarsın anlarım;
Yağmur olursun, bahar olursun. Ağlarım. Karanlık gecelerime nurun ala nur yıldız olursun, kamer olursun biçare kalırım, ağlarım.
Lokman olup derdime deva olursun, çare olursun, korkularımda annem olursun.
Seni anlat deseler tarifini yapamam.
Yeminli dilim, gezerim bir garip halde.