Fizuli Fezli-Atam

Tənhalığa düşəndə,ruhum çox üşüyəndə
Qəlbinin odunda,yanar alovunda
Məhəbbətlə qızınardım

Ruhuma çox soyuğdur,amma ki,atam yoxdur
Halıma yansın,ruhum qızınsın
Olmasın dərdü qübarım

Bahar ömrüm-dönüb oldu qış,qəm dolu yağış,bəxtimə yağdı
Bu övladın,sənlə birlikdə,öldü dirilikdə,düşünmə sağdı