İlmim amelim tâatim ezkâr-ı Alî’dir
Rûhum ferâhım devletim ikrâr-ı Alî’dir

Cân bülbülünün yok hevesi Gülşen-i Adn’e
Cândan talebi Ravza-i Gülzâr-ı Alî’dir

Vallâhi cihân dolsa belâ zerresi değmez
Ol âşıka kim dilde meded-kâr-ı Alî’dir

Mahcûb olalı bâsıraya hüsn-i anâsır
Gönlüm gözünün gördüğü dîdâr-ı Alî’dir

Şevk ile döner şems ü kamer encüm ü eflâk
Pervâne misâl şem-i pür-envâr-ı Alî’dir

Âlemde ne kim var ise a‘lâ vü esâfil
Hep cümlesinin hâfızı settâr-ı Alî’dir

Hurşîd-i cihân server-i kevneyn Muhammed
Hem bedr-i münîr Haydar-i Kerrâr-ı Alî’dir

Ârif sözü ihyâ-yı cihân eylese çok mu
Ol mâ-i hayâtın başı enhârı Alî’dir

Mehcûr-i harâbât olanı eyleme azar
Bu taht-ı harâbâtda hünkâr Alî’dir

Renkler kokular, habbe, ağaç ot ve çiçekler
Meddâh-ı nuût-i gül-i ruhsâr-ı Alî’dir

Envâr-ı Alî herkese bir nev‘i ayândır
Yokla yok olan var olanın varı Alî’dir

Yüz dört kütüb-i münzelenin hâfızı olsan
Bil nâtık-ı Kur‘ân yine güftâr-ı Alî’dir

Gâh bây gedâ, gâhi gedâ bây olur anda
Hikmetle adâlet dolu bâzâr-ı Alî’dir

Sırrında vezîr idi gelen cümle Nebî’nin
Aynında vasiyy-i Ahmed-i Muhtâr Alî’dir

İnsânlığın esrâr-ı Hudâ oldu Kemâlî
Esrâr-ı Hudâ’dan garaz esrâr-ı Alî’dir