Cihânda âkil ol merd ol kerîm ol
Ulû’l-azm ol metîn ol müstakîm ol

İki âlemde istersen saâdet
Afiv ol halkı incitme rahîm ol

Nedâmet ayıptır her iş sonunda
Ne iş yapsan kılı kırk yar hakîm ol

Harîs olma tama‘-kâra tapınma
Kanâat eyle mehcûr-i leîm ol

Kılıp kâdî-i hâcâta münâcât
Tevekkül et ona sabret halîm ol

Esîr-i nefs olup uyma hevâya
Olup su akma hâk üzre mukîm ol

Emînü’l-halk olup kıl hakkı teslîm
Özü doğru sözü doğru samîm ol

Günâh-ı ekberin kaç asgarından
Selâmet istesen kalb-i selîm ol

Sakın söz söyleme bî-sûd u bî-câ
Ne söz dersen anı iyce alîm ol

Sahî ol iyiliğin şerretme halka
Vücûdun zenbdir terk et adîm ol

Adâvet etme şefkat eyle halka
Vefâ kıl ahdine yâr-i kadîm ol

Huyundur dost hem düşman, başında
Hazer kıl sâhib-i hulk-i azîm ol

Sözü bil nutk-ı Hak, hayr işte söz tut
Sözü az söyle çok dinle fehîm ol