Aşkın beni rüsvâ-yı cihân eyledi gitdi
Yakdı ciğerim bağrımı kan eyledi gitdi

Efgân ne büyük hâil imiş râh-ı talebde
Hep ehl-i taleb geldi figân eyledi gitdi

Erbâb-ı dili gör, ne taleb var, ne emel var
Hak ile gelip Hakk’ı beyân eyledi gitdi

Cânân yüzünün sırrını fâş etmedi kimse
Erbâb-ı safâ, dilde nihân eyledi gitdi

İrfânsız eğer şâh-ı cihân olsa da insân
İnsânlığa âlemde ziyân eyledi gitdi

İnsân ikiden hâli değil iş bu cihânda
Yâ cânını ten yâ tenini cân eyledi gitdi

Onlar ki bu âlemde gelip daldı sivâya
Hayvân gibi her işi yamân eyledi gitdi

Esmâ’da müsemmâyı görüp fakra erenler
Eşyâda nihân sırrı ayân eyledi gitdi

Cânân ile cân birliği buldu rızâda
Rûhunu rızâsıyla revân eyledi gitdi

A‘mâ ise de nûr-ı basîretle Kemâlî
Nâmını melâmetde nişân eyledi gitdi