Gönülde sen varken seni özledim
Esen rûzgârlardan haber gözledim
Yârelendim değil bir yâre oldum
Kendi elemimle kendim sızladım

Ümmîd-i visâle gönül bağladım
Derdinle gülmedim her ân ağladım
Eridim su oldum akdım çağladım
Bu yıl o zevk ile yazı yazladım

Gözümün yaşından koptu bir tûfân
El güldü oynadı ben etdim efgân
Âhım yeli oldu bir bâd-ı hazân
Kurudum sarardım soldum güzledim

Aradığım şeyde seni ararım
Güneşten semâdan seni sorarım
Hayâlde rüyâda seni yorarım
Her gördüğüm izde izin izledim

Hâtıra geldikçe o tatlı günler
İnlerim hasretle dağ u taş inler
İçimden çıkan derd derdimi dinler
Kavruldum kül oldum arzı tozladım

Hasretle gezerim bir deli gibi
Sensiz bî-rûh kaldım bir ölü gibi
Soğudum soğutdum şark yeli gibi
Karladım diyâr-ı şarkı buzladım

“Elestü” bezminde gördük sevişdik
Şu âleme geldik bildik tanışdık
Kûy-ı mahabbetde yâre kavuşduk
Neş‘e-i insânda seni yüzledim

Yolunda terk etdim mâl ü menâli
Seninle derk etdim fehm-i meâli
Aşkınla kesbettim fazlı Kemâlî
Rûh-ı mehabbetin cânda gizledim