Yâ Rab bu sitemhânede kurtar beni benden
Yâ Rab beni ayırma bu gamhânede senden

Yok fâide sensiz ne ilimden ne amelden
Yok fâide sensiz ne bu cândan ne bu tenden

Düştüm tama‘-ı nefs ile bu dâm-ı belâya
Lutfunla ilâhî beni kurtar bu mihenden

Evhâm u hayâlât ile sevdim ve sevildim
Fark eylemedim lâleyi nesrîni dikenden

Sensin görünen zât u sıfâtınla ilâhî
İlmindir ayân oldu görenden görülenden

Allâh! Ne büyüksün ki ezelden beri her dil
Vasfetti kelâm, yok ne gidenden ne gelenden

Mir‘ât-ı mücellâda gören vech-i nigârı
Her şeyde görür vechini cân çıksa bedenden

Sevmek de sevilmek de hâyâl içre hayâldir
Yokdur ne seven ne sevilen başka sevenden

Kalbinde duran arş-ı İlâhîye girenler
Mahvoldu haber yok ne çıkandan ne girenden

Hiç kimseyi incitmemek ahlâk-ı cemîldir
İncinmemek evlâ görünür hulk-i hasenden

Kesb ile kemâle erilir sanma Kemâlî
Ümmîd olunur gayriden ümmîdi kesenden