Hazreti Ali Diyor ki:
“Peygamber (s.a.v.), ne uzun ne de kısa boyluydu.
Herkesten ayrılan bir orta boyluydu.
El ve ayak parmakları irice, başı büyükçeydi. Omuzları, dizleri ve bilekleri kemikliydi.Göğüsünden, göbeğine kadar çizgi şeklinde uzanan ince tüyler vardı.
Yürürken ayaklarını sürümez, adımlarını canlı ve uzun atar, sanki yüksekten iner gibi önüne eğilirdi. Saçı, ne tam kıvırcık, ne de düzdü (hareliydi). Yüzü, çok yuvarlak değildi.Teni, kırmızı ile karışık beyazdı. Gözleri, büyükçeydi. Göz bebeklerinin siyahı, çok koyu siyahtı. Kirpikleri sık ve uzundu. Kendisi ne zayıf, nede şişmandı.Uzuvları kıllı değildi. Bakmak istediği tarafa,bütün vücudu ile dönerek bakardı.
İki küreği arası enli, kendisinin Peygamberin (s.a.v) hâtemi (sonuncusu) olduğu omuz kürekleri arasındaki Peygamberlik (s.a.v) mühüründen belliydi.
İnsanların en çoşkun ve en cömert gönüllüsü, en doğru sözlüsü ve en yumuşak tabiatlısıydı.
Kavim ve kabile yönünden de en şereflisiydi.
O’nu birden bire görenler, manevî yanar ve heybetinden sarsılırlar, kendisini yakından tanıyınca da, O’na en derin sevgi ile bağlanırlardı. O’nun yüce haslet ve meziyetlerini anlatmak isteyen: (Ben,ne ondan önce, ne de sonra O’nun bir benzerini göremedim!) demekten kendisini alamazdı.