Ben bir Yakub idim, kendi halimde yar yar yar,
Mevla’nın kelamı vardı dilimde,
Yusuf’u kaybettim Kenan ilinde yar yar yar
Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.
Bir bezirgân geldi üç aylık yoldan yar yar yar
Yusuf’u çıkardı kırk arşın kuyudan
Kerem kabul kıldı Mısır’a sultan yar yar yar
Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.
Gitti de gelmedi ah yavrum deyu