Daha dokunmadan kurudu İrem
Çöllere bir türlü yağamıyorum
Biraz deprem sonrası
Biraz şehir hülyası
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Özgürlüğe koşan çocuklar gibi
Siyah gözlerine beni de götür
Özgürlüğe koşan tutsaklar gibi
Siyah gözlerine beni de götür

Usul usul intizarı çürüten
Bu hercai diken, bu çılgın arzu
Sürüklüyor imkânsız muştuların
Eşiğine gönül vadilerini
Bir ağaçtan düşen yapraklar gibi
Düşüyorum tan yerine
Ya topla yaralı kırlangıçları
Ya da bu vefasız şarkıyı burada bitir
Özgürlüğe giden tutsaklar gibi
Siyah gözlerine beni de götür

Sevgi turnaları yakalıyorum
Turnalar gidiyor; ben kalıyorum
Bilmiyorum yorgunum
Neden sana vurgunum
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Özgürlüğe koşan çocuklar gibi
Siyah gözlerine beni de götür
Özgürlüğe koşan tutsaklar gibi
Siyah gözlerine beni de götür

Bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini
Kaptanları sorgulayan
Yanından geçen küheylanların
Korku tufanına yakalandığı
Siyah gözlerine beni de götür
Güneş ülkesinden gelen yiğitler
Benzeri olmayan bir dünya kursun
Cellat, ayrılığın boynunu vursun
Bin bir türlü kokuyorsa yaylalar
Siyah gözlerine beni de götür