Ben sanırdım âlem içre bana bir yar kalmadı
Ben beni terk eyledim bildim ki ağyar kalmadı
Cümle eşyâda görürdüm hâr var gülzâr yok,
Hep gülistan oldu âlem şimdi hiç hâr kalmadı.
****
Gece gündüz zâr-ı efgân eyleyüb inlerdi dil,
Bilmezem noldu kesildi âh ile zâr kalmadı.
Gitti kesret, geldi vahdet oldu halvet dost ile,
Hep Hakk oldu cümle âlem şehr-ü bâzar kalmadı.
Din-ü diyânet âdet-ü şöhret kamu vardı yele,
Ey Niyâzi noldu sende kayd-ı dindar kalmadı