Murat Belet-Yar Gelince

Yâr gelince bâhârım hâzânâ dönüşmezdi
Dururdu mevsimlerim yâprâğını dökmezdi
Yâr gelince bâhârım hâzânâ dönüşmezdi
Dururdu mevsimlerim yâprâğını dökmezdi

Yâr gelince virânem bânâ sârây olurdu.
Gönlümü âydınlâtân o bir ışık olurdu.
Yâr gelince biterdi bendeki vesveseler
Uğrundâ cân verirdim o ândâ öl deseler.
Yâr gelince biterdi bendeki vesveseler
Uğrundâ cân verirdim o ândâ öl deseler.

Yâr gelince hâyâtım bir ânlâm kâzânırdır
Onu gören gözlerin hâyâtı o sânırdı.
Yâr gelince hâyâtım bir ânlâm kâzânırdır
Onu gören gözlerin hâyâtı o sânırdı.

Yâr gelince virânem bânâ sârây olurdu.
Gönlümü âydınlâtân o bir ışık olurdu.
Yâr gelince biterdi bendeki vesveseler
Uğrundâ cân verirdim o ândâ öl deseler.
Yâr gelince biterdi bendeki vesveseler
Uğrundâ cân verirdim o ândâ öl deseler.

Yâr gelince kâlmâzdı ne tâsâm, ne de gâmım
Gözüm birşey görmezdi evim, dâmım.
Yâr gelince kâlmâzdı ne tâsâm, ne de gâmım
Gözüm birşey görmezdi evim, dâmım.

Yâr gelince virânem bânâ sârây olurdu.
Gönlümü âydınlâtân o bir ışık olurdu.
Yâr gelince biterdi bendeki vesveseler
Uğrundâ cân verirdim o ândâ öl deseler.
Yâr gelince biterdi bendeki vesveseler
Uğrundâ cân verirdim o ândâ öl deseler.