Ermeden Menzile, varmadan dosta,
Zaman gölge gibi büküldü gitti.
Gözüm yola bakar, kulağım seste,
Gün battı, el ayak çekildi gitti

Goncanın dikeni, bülbülün zârı,
Şu karşı dağların kaçıncı karı,
Bir daha görmek yok geçen baharı
Ömür yaprak yaprak döküldü gitti

Polatoğlu, sevda nazdan anlamaz
Yanmayı bilmeyen özden anlamaz
Gönül deli gönül sözden anlamaz
Bir hayâl peşine takıldı gitti