Bahr içinde katreyim bahr oldu hayran bana,
Ferş içinde zerreyim arş oldu seyran bana.

Dost göründü çün ayan kalmadı bir şey nihan,
Tufan olursa cihan bir katre tufan bana.

Surette nem var benim sirettedir ma’denim,
Kopsa kıyamet bugün gelmez perişan bana.

Kaf‐ı dil Ankasıyım sırrın aşinasıyım,
Endişeler hasıyım ad oldu insan bana.

Niyazi’nin dilinden Yunus durur söyleyen,
Herkese çün can gerek Yunus durur can bana.