Ardında harabe olmuş yıkılmış bir insanlık gökyüzüne yükselen ah diye sessiz bir çığlık
Lal olmuş sanki dili kilitlenmiş hem sözleri alnında güldür terin buğulanmış o gözlerin
Matem düşmüş umuduna dokunmayın yıkmayın ağlama sen sus küçüğüm bulutlar ağlasın
Kar deler bakışların hiç sönmesin bir ömür gülsün ufkunda yeniden güneş batmamak üzere doğsun

Cennet gözlüm yüreğini sen ferah tut üzülme üzen üzülür küçüğüm sen hayata dön küsme
Gün gelir gözyaşında tüm kötülükler boğulur ürkek ve o titrek yüreğin mutluluk ile yoğrulur
Matem düşmüş umuduna dokunmayın yıkmayın ağlama sen sus küçüğüm bulutlar ağlasın
Kar deler bakışların hiç sönmesin bir ömür gülsün ufkunda yeniden güneş batmamak üzere doğsun