Âh varlığı dağılıp gönlüm vîrân olaydı
Pervâne-tek şem’ine dostun sûzân olaydı
Gayrılardan göz yumup dostu kendinde bulup
Cümle cihâna dolup bir özge cân olaydı
Bakdıkça her yaneye dost yüzünü seyr edip
Dostun gözüne dostun yüzü seyrân olaydı
Bu âlem-i kesretde gizli halvete erip
Vahdet ile bir olup ol bî-nişân olaydı
Görünen ol gören ol aralıkda kimse yok
Yokluk ilinde varlık cümle cânân olaydı
Hulûsî’i bu sırra mahrem kılıp Sultânı
Gizli bu sırlar ana cümle ayân olaydı