“Akîmu’s-salâh,
Ve âtü’z-zekâh!»
Namaz bir şifâ,
Zekât bir devâ,
Kul olmak ferah…

«Akîmu’s-salâh,
Ve âtü’z-zekâh!»
Namazsız ömür,
Karanlık kabir;
İbâdet sabah…

«Akîmu’s-salâh,
Ve âtü’z-zekâh!»
Zekât, malda hak,
Ulaştırmamak,
Ne müthiş günah!..

«Akîmu’s-salâh,
Ve âtü’z-zekâh!»
Hudâ şartı, bil,
Zekâtsız değil
Su içmek mubah!..

“Akîmu’s-salâh,
Ve âtü’z-zekâh!»
Bu sırdan bulur,
Gönüller huzur,
Sokaklar felâh…1

«Akîmu’s-salâh,
Ve âtü’z-zekâh!»
Sıcak dost olur,
Yakınlık bulur,
Uzak her cenah…

«Akîmu’s-salâh,
Ve âtü’z-zekâh!»
Zekât bir güven,
Gönül fetheden,
Çiçekten silâh…

«Akîmu’s-salâh,
Ve âtü’z-zekâh!»
Hitaptır öze,
Sekiz kez2 bize,
Buyurmuş İlâh…

«Akîmu’s-salâh,
Ve âtü’z-zekâh!»
A Tâlî sakın,
Yarın olmasın,
Yüzün simsiyah!..