Aşk yolunda giderken bilmem neden saparlar
Yüce Allah dururken neden nefse taparlar

Bilemedim nedir gâye verirler nefse pâye
Sanıp hannası dâye Hakk’tan avdet ederler

Şol şeytân bozar kanı nefret bürür her yanı
Gâfil olan insanı şeytânlar hep güderler

Doğru demezler sözü bularlar kîn’e özü
Hatırlamayıp nez’i münâfıklık yaparlar

Nefsi pek de beslerler sözlerini süslerler
Münâfığı câhiller söze yalan katarlar

Hakk sözünü duymazlar sırrı hikmet bilmezler
Bakarlar lik görmezler çün gözlerin kaparlar

Yunûsî bırak açma mert ol Hakk yoldan kaçma
Bunlar nâmertlik edip bırakıp ta kaçarlar