Başdan başa seyret halk-ı cihânı Maʻlûm ola âşikâre nihânı
Ne renge boyanmış efrâd-ı zemân Bir kerre keşfeyle devr-i zemânı

Ulemâ sulehâ çekildi gitdi Herbiri merâm-ı maksûda yitdi
Ay dutuldu günün zıyâsı bitdi Bulamazsın bir duracak mekânı

Bir gör ne âlemdir ebnâ-yı beşer Ekserîsi biri birinden eşer
Bakar bize bugün kâfirler şaşar İslâmlar gezdirir tâze nisvânı

Nûrunu nâr etmiş küfür kemendin Boynuna bırakmış kolalı bendin

Alafrangada beğenmiş kendin Küfr ile doldurmuş islâmistânı

Erkekleri ırak olmuş rahmetden Dişileri münezzehdir iffetden

Şerîʻati bırakmışlar zimmetden Muktedâ etmişler nefs ü şeytânı

Humar hamir meydânları doldurmuş Fil-i zinâ yüzlerini güldürmüş
Envâ-ı ısyânı şeytân buldurmuş Bu rezâlet doldurmuşdur meydânı

Nisâlarda zerre hayâ bulunmaz Nisâsız işretsiz meclis olunmaz
İş karışmış bugün önü alınmaz Meğer ki erişe kahr-i Sübhânî

Mescidlere bugün necâset doldu Er olan erenler peyderpey öldü
Bu dîn-i İslâm’ın gülleri soldu Görün ne gösterir hukm-i Rabbânî

Uryan avretleri iftihâr ile Gezdirir beraber iʻtibâr ile
Gösterir her yerin iştihâr ile Aslâ kabûl etmez emr-i Kur’ân’ı

Bu kadar bunları seyreder bu nâs Bu nâsdan kurulmuş elbet bu esâs

Bunlar cemâatdir kumandan vesvâs Taşlarda mevcutdur küfr-i tuğyânı

Zikr-i lisân bugün deyyûs teresdir Cümlesi fâsıkdır şehvet-perestdir

Fil-i fücûr husret oğlu merestdir Taʻmîr eylemişler dâr-ı husrânı

İki para etmez bir ferd-i leîm Âmir-i mahlûka olmuşdur taʻyîn
Küfr ü zulmet dolmuş bu rûy-i zemîn Bu halde bırakmaz Hakk’ın fermânı

LUTFÎ gamdâr olma yakındır şafak Hak Kerîm’dir tebdîl olur bu siyāk

İnşallah kahrolur efrâd-ı nifāk Munkatı’ olur mu Hakk’ın ihsânı