Ben bir eli boş zellesi çok pîr ü zelilim,
Girdim yola hiç yok n’ideyim zâd ü rahîlim!
Çün lazım imiş sâlike cezbe bu tarîkda,
Nef’ etmedi zühdüm veraım kâl ile kîlim!
Gittim nice demler yola hoş gerçi ve lakin,
Uğradı kati sarpa açılmadı sebilim!
A’mâ yolu bilmez imiş olmazsa kılavuz,
Seyr eyledim amma, yoğ idi şeyh ü delilim!
Yol içre kalıp tutmadı bir er elimi pes,
Mahzun mükedder yalınız zâr ü sefilim!
Dünyada hemân şöhrete aldandı bu nefsim,
Halk içre aziz olmuşum amma ne rezilim!
Gizlendi bu ezmânda kamu sâdık erenler,
Şöhretle hebâ oldu benim ömr-ü tavilim!
Şimdi sene binikiyüzelli ve altı,
Din ğussasıdır şimdi benim haml-ü sakîlim!
Kuddûsî nâçâr edib Allah’a tevekkül,
Yalvardı, deyip, ol bana herhalde vekilim!