Firakın derdi müşkil kâre benzer!

Visâlin intizarı nâra benzer!
Figân ü âhımı der işitenler,
Bu miskin âşık-ı dildare benzer!

Hemân tez tez gönül şehrini bu aşk,

Gelib yağma eder Tatara benzer!

Beni aşk ile tevbih eyleyen şol

Fakihin guft u gûsu hâra benzer!
Ne bilsin kadrini zâhid bu aşkın,
Ki tab’-ı câmidi ahcâra benzer!

Celisidir Hüdâ çün zâkirinin,
İbadet var mıdır ezkâra benzer!

Oları şöyle zan eyler ki vâiz,
Semâ’-ı vecdi hep evzâra benzer!

Dolanırlar olar şem’-ı cemâle,
Olar pervâne-i devvâra benzer!

Eger var ise de işbu cihanda,
Ki Mevlânâ gibi hünkâra benzer!

Onun tabl-ı kudûm-u nâyını hep,
Meramı zâhidin inkâra benzer!
Olar mestâne-i bezm-i elesttir,
Veli zâhirleri hoşyâre benzer!
Oları dost edinmiş Hak özüne,
Oları sanmamız ağyâre benzer!
Olar dersi alırlar ol Hüda’dan,
Ulûmu onların ebhâra benzer!
Ferah eyler halâyık sevdiğiyle,

Onlara sevgili yok yâre benzer!
Onların bende-i müştâkı çoktur,
Bu Kuddûsî fakir onlara benzer!