Oğulcuğum; dünya ile âhiret,
Çift kanatlı Ankā kuştur bilesin!

Denge ile kanat çırpmak mârifet,

Oğulcuğum; sonu hoştur bilesin!

Uçmak için sabırsızsın yuvada,
Her an kanat çırpmak gerek havada,

Ahir ihmâl olur ise dâvâda;

Oğulcuğum; dünyan boştur bilesin!

“Ölmeyecek» gibi sarıl işine,
Yârın meçhul, düş kulluğun peşine!

“Gencim!” diye güvenme ha boşuna,
Oğulcuğum; ecel yaştır bilesin!

Kuşa sordum çift kanadın nedenin:

“Hiç gördün mü tek kanatla gidenin.”
Yaz, baharda gününü gün edenin,

Oğulcuğum; sonu kıştır bilesin!

Kanadına güven, korkak uçma ha!
Hayâlî menzile kanat açma ha!
Kanatlar yansa da hiç vazgeçme ha!
Oğulcuğum; işin iştir bilesin!