“ Çökmedikçe mavi gök “ çürümedikçe toprak,
Dürülmedikçe dağlar, yerlerinden koparak,
Asra yemin olsun ki, sabrımızdan saparak;

İhânetin kolları, dilleri burulacak!

Bilinsin bu gemiyle sonsuza varılacak!

Sıyrıldı mı kılıçlar; “ Bismillâh!» deyip kından,
Hangi sebep caydırır, yiğitleri akından?
Yağıp yutmadan arzı, yeni bir tûfan kandan;

Daha büyük şölene, kazanlar kurulacak!
Bilinsin bu gemiyle, sonsuza varılacak!

Kanat indirir rüzgâr, gezdiğimiz her yerde,
Yatak değiştirir su, aktığı derelerde,

Baş koyduğumuz bayrak, namustur berelerde;

Toprak şehid kanıyla karıldı, karılacak!
Bilinsin bu gemiyle, sonsuza varılacak!

Gül açar gülmemize, yer çatlar nâramıza,
Dünya toplanıp gelse, az gelir daramıza,
Düşman türlü fitneyi, soksa da aramıza;

Bulandırılan deniz, gün gelip durulacak!
Bilinsin, bu gemiyle sonsuza varılacak!

Her insana merhamet, şefkatle bakıldığı,
Dört bir yana adâlet sancağı çakıldığı,
Beş kıtanın üçüne kelepçe takıldığı;

Çağlardan bu milletin künyesi sorulacak!
Bilinsin bu gemiyle, sonsuza varılacak!

Bindiğimiz atların yeleleri alevden,

Aslanlarla güreştik, olmaz korkumuz devden,
Son şehîdin tabutu, çıkmadan en son evden;

Zamana altın neslin, damgası vurulacak!
Bilinsin bu gemiyle, sonsuza varılacak!