Bin ikiyüz kırka erdi dahi dörde sâlimiz!
Dinle sana söyleyelim n’oldu bizim hâlimiz!
Yaşım altmış ikiye olmuş idi bâliğ henüz,
Doldu ekdâr ile dünya arttı pek ahvâlimiz!
Her tarafda fitne çoğaldı kati uyandı herç,
Gözümüze hiç görünmez oldu milk ü mâlımız!
Fitneler hep furca buldu işbu tarihte kati,
Belirsiz oldu fitneden ğudve-i âsâlımız!
Etmez oldu nâs birbirine re’fet ile merhamet,
Fark olunmaz ehl-i ilm fazılla cühhalımız!
Bahr-i Ebyaz Bahr-i Esvedde selâmet kaldı,
Bu sebeb ile perişân oldu pes ahvalimiz!
Hak Teâlâ bozdu bize verdiği nimetleri,
Çünki bozuldu bizim etvarımız ef’alimiz!
Emr-i dinde gâfil olduk emr-i dünyada ğayûr,
Var Hüda’nın buyruğun tutmakda hem ihmâliniz!
Âhiret kaydın yemez olduk unuttuk mevti hem,
Rûz ü şeb tedbir-i dünyadır hemân eşğâlimiz!
Hak rızası için ilim tahsiline sa’y etmeyiz,
Izzet-i dünya içindir ilmimiz a’mâlimiz!
Ağniyâmız cem ederler hırs ile sim ü zeri,
Hiç demezler ömrümüz az pek yakın âcâlimiz!
Hayra bir dinarı vermezler hezâr pend eylesen,
Şerre bir dinarı verirler lâğv olur akvâlimiz!
Ğıll ü ğış sirkat hıyânet ekseri nâsın işi,
Gâlib oldu zümre-i ahyâre pes erzelimiz!
Bir kişi hayr işlese hiç etmez ittiba, Ehl-i şerre tâbi olur fevc fevc ecyâlimiz!
Kahve enfiye tütün hamr afyon buldu şuyu’,
Bu ecilden oldu müzdâd günbegün balbalımız!
Adeti ebnâ-yı vaktin galiba fısk ü fesad,
Söylemekte havf ü hatar var, sâlim ancak lâlimiz!
Giyüben erler hariri benzediler zenlere,
Bunları gördükçe viran oldu cism ü bâlimiz!
Uzlet ettik gönlümüzde yok ise hiç huzur,
Ettiler hep ihtifâ ebrârımız edalımız!
Ol Hüda’dan dileriz ki bizi ıslah eyleye,
Afv eder hem cürmümüzü onadır idlalımız!
Hem şefi’ ede Habibini şu biz gümrahlara,
Bulalım gamdan selâmet biz dahi emsâlimiz!
Ona uyub gideriz ol Hazreti Ğaffâr’a hem,
Mâsivâsında geçip ona ola ikbâlimiz!
İsm-i Gaffar ile Kuddûsî tefe’ul eyleyib,
Dedi kim elhamdülillahi fâl-i ziba fâlimiz!