Can yine bülbül oldu hâr açılıp gül oldu,
Göz kulak oldu her yer her ne ki vâr oldu.

Oynadı çün nâr-ı aşk kaynadı ebhâr-ı aşk,
Her yaneye çağlayup aktı gözüm sel oldu.

Gönül o bahre daldı dilim tutuldu kaldı,
Girdim anın zikrine azâlarım dil oldu.

Ferhad bugün ben oldum varlık dağını deldim,
Şirin’ime varmağa her cânibim yol oldu.

Geç ak ile karadan halkı bırak aradan,
Niyazî dön buradan durma sana gel oldu.