Çün çıkar ten’den azîz cancağızın

Korlar kara yere bil tenceğizin
Bey efendi der iken halk-ı cihân

Unutula ad ile san’cağızın
Bunda yârân ile zevk eyler iken
Mâr ü mûr’la dola dört yancağızın

Dünyây-ı dûn’e değişdin ey miskîn

Az-çok elinde olan dinceğizin
Seni halkeyledi Hak tâat için
Geçdi zâid yere günceğizin
Mülk ile mâl’e mağrûr olurdun

Unutuldu yatacak inceğizin
Fânîdir Seyfî çün cihân bildin
Bâr-i Dergâh’a çevir yüzceğizin