Ben bana hoç nazarım var demeseydim kâşki
Herkese sıdk-ı vefadar demeseydim kâşki

Nâsa hep dest-i sadakat, uzatanlar azmış
Bilmeden herkese ahyâr demeseydim kâşki

Sonra insanlar içinde ne çeşitler varmış
Her cefakâra vefakâr demeseydim kâşki

Neler umdum, birisi halkda zuhur eylemedi
Hâr olan bahçeye gülzâr demeseydim kâşki

Geçti çok gülerim, azürde-dil oldum dosttan
Çok üzüldüm, ona dil-dar demeseydim kâşki

Hükmü, hâle göre vermek gerekir ey Şemsi
Her çürük nesneye esmâr demeseydim kâşki