Uşşak-ı Hüdâ râh-ı sivâya sefer etmez!
Bu derde düşen kopsa kıyamet keder etmez!
Dünyayı seven âhiretin zevkini bulmaz,
Mevlâyı seven gayrına her giz nazar etmez!
Şol zühdüne mağrur olucu zâhidi gör kim,
Hak aşkı onun gönlüne aslâ eser etmez!
Gel tut sözümü Tanrı’ya tap, gayrını terk et,
Ağyâra tapan müşrik olur hoş hüner etmez!
Mal çokluğu Karun’u düşün n’eyledi ahir,
Hak âşıkı olan kişi hiç cem’-i zer etmez!
Aşk iste Hüda’dan ki odur mürşid-i kamil,
Çün ona mürid olanı ol derbeder etmez!
Kuddûsî’ye aşk oldu nasib etti kanäat,
Kani’ olanın yerini Mevlâ sakar etmez!