Evveline olmadı hiç ibtidâ
Âhirine dahi yokdur intihâ

Zâhir ü bâtın sana hep muntazır
Bâb-ı fazlından eder küllî recâ

Ey kerîm Allah kuddûsün selâm
V’ey Rahîm ü Hâlık-ı arz u semâ

Mâlikü’l-mülk ü hakâyık ins ü cân
Arş u Kürs Levh ü Kalem tahte’l-ulâ

On sekiz bin âleme sensin İlâh
Râzıkı hem hâfızısın ey Hudâ

Sensin ol Cebbâr-ı âlem Zü’l-Celâl
Kahr edersen yek nefes olur fenâ

Cins ü mislin yok nâzirin bir dahi
İllâ Mahbûbun Muhammed Mustafâ

A’zâm-ı şânın bilinmeklik muhâl
Şerh olunup dile gelmez Kibriyâ

Geldi her kim âleme her kim gele
Nûr-ı vechinden olup lüb-âşinâ

Nûr-ı zâtın kıble kıldın cânlara
Bendesidir Enbiyâ vü Evliyâ

Bahr-i zâtından haber bilmekliğe
Bulmadı yol ger Velî ger Evliyâ

Bahr-i mutlak lâ-ta’ayyün künh-i Zât
Vasf olunmaz niçedir ol Hayy bekâ

Dem be-dem der tapına tübtü ileyk
Secde kılmış pâyına nûr-ı amâ

Öyle olsun iş bu remzi anlayan
Eylemlemez bundan öte çün ü çirâ

Bu Sinan Ümmî temennâ kıldığı
Pâk zâtından heman ancak rızâ