Ey bu gönlüm şehrini bin kahr ile vîrân eden
Bî-dühân ödler yakup bu sînemi külhân eden
Ehl-i âlem derdinin mislin görür rahat bulur
Cins-ü misli olmayan derde beni dükkân eden
Bir bahirdir sâhili yok mevci olmaz münkesir
Leylinin fecrin getürmez gökteki devrân eden
Akl-ı fikrim zevrâkı yollarda kaldı ser-nigûn
Belki cümle akl-u fikri bende sergerdân eden
Kimine meydân eden bu âlemin her köşesin
Mısrî’ye uçtan uca her köşeyi zındân eden