Ey dünyaya gelen kişi,
Ölenleri görmez misin?
Kahkahayla gülen kişi,
Kara yere girmez misin?

İster bey ol, ister paşa;
Âdem gibi bin yıl yaşa,
Ecel bir gün gelir başa,
Kara yere girmez misin?

Ayağını bastığın yer,
Kulak ver, ki sana ne der:
(Hani, önceden gelenler?)
Kara yere girmez misin?

Ma’mureler harap olur,
Nâzik beden türâb olur,
Bu dünya bir serâb olur,
Kara yere girmez misin?

Zevk-ü safaya aldandım,
Nefsin hiylesine kandın,
Dünya sana kalır sandın,
Kara yere girmez misin?

Melek-ül-mevt canın alır,

Sevdiklerin baka kalır,
Ne tâc, ne de hırka kalır;
Kara yere girmez misin?

Soyacaklar elbiseni,
Koyacaklar kabre seni,
Boş geçirme nefesini,
Kara yere girmez misin?

AŞKİ; ölümden ibret al,
Bâki değil evlât, ıyal;
Düşmanına kalır bu mal,
Kara yere girmez misin?