Ey gönül âh ile feryâdın senin
Nâle-i zâr oldu muʻtâdın senin

Cângehe âteş düşmüşdür bugün

Arşı tahrîk eyledi zârın senin

Nûr-i dîdârı mı gözler gözlerin
Âteş-engîz oldu dilde sözlerin
Te’sîr eder câna bu âvâzların

Görmedim âlemde dilşâdın senin

Kara gözler zülf-i anberler seni

Devre saldı çarh-ı çenberler seni

Oda yakmış seyr-i dilberler seni

Dillere destân olup adın senin

LUTFÎ-veş ebrû-kemânlar dârına
Bir nazarla dilberin dîdârına
Âşık olan kurbân olur yârına
Böyle mi emreder üstâdın senin