Ey gönül bakma cihâna gün gelir seyran gider
Durma ağla gözlerim gel bu kafesten can gider
Sağlığı sen bil ganimet gönlünü ezkâre ver
Çağrılır kabre girersin sonra bu meydan gider
Sıdk ile Allah’a kul ol mâl ü dünyâ fitnedir
Bir kefen giyip gidersin servet ü sâman gider
Uyma gel ehl-i zamâna çokça sohbet eyleme
Çünkü onlar ehl-i Hakk’a her cihette yan gider
Cümle halk ehl-i seferdir devr-i Âdem’den beri
Pençe-i mevte takılmış günde bin kervan gider
Hâzır ol mevte KELÂMİ gâfil olma bir nefes
Dost gider, düşman gider, ağyar gider, ihvan gider..