Ey nûr-i basar seyr edegör âb-ı revânı
Yüz yere koyup yâr yoluna oldu revânî

Çağlar gidiyor başını taşdan taşa çalar
Elbette bulur git giderek âlî dîvânı

Çölden çöle sahrâlara geşt etdi o enhâr
Devr etdi dem-â-dem o nehir göre ayânı

Sahrâ-yı muhabbeti güzâr eyledi mecnûn
Leyla’yı göricek demi kopardı şivânı

Elbette döner pervâne-veş âşık-ı dilsûz
Şem’a-i cemâl âteşine yandı nihânı

LUTFÎ gibi çâr-kûşe-i hayretde mi kalmış
Elbette bu dem kalmadı kuvveti tüvânı