Ey vücudü kâ’inata bahşeden zevk-u safa,
Yani kim, mebnay-ı âlem sensin en kân-ı vefa..

Rahmeten lil-âlemiyn sensin, sana olsun salât;
Ez ezel âbad-ı dünya, tâ ilâ yevm-il ceza..

Ab-ı lâ’linden alır ezhâr-ü esmâr lezzeti,
Bûy verir anber, güle, reyhana zülfünden sebâ..

Reng-i ruhsarın bezetmiş âlemi misl-i ârus,
Kays-ı Mecnun eylemiş, Leyla’yı etmiş dilrübâ..

Bir beşersin ki, beşer âciz seni idrake,
Çünkü sensin mazhar-ı mazmun-u remz-i KUL KEFA..

YEVME TÜBLA’da hala’ık cem’ine sensin şefi,
Melce-i âsi-vü-mücrim sensin ey sahib livâ..

Namını zikrile Adem oldu makbul-ü ilâh,
Lütfunun mühtacıdır hep Enbiya-ü Evliyâ..

Kâm alır dergâhına yüz döndürsen bîçâreler,
Ben kara yüz de nola, dergâhına olsam revâ..

Âsidir, çoktur günahı bu KEMALİ hastanın,
Afv kıl cürmüm, elim tut yâ Habîb-i Kibriyâ…