Gel beni gûş eyle var ise eger sende hulûs,
Edeyim sana vasıyyet tut azizim ol husûs!
Birisi bu kim tevazu edesin toprak gibi,
Üzerine bassalar sabr eyle şekvâ etme sus!
Hem ikincisi budur kim kıl meâsiden hazer,
Yeme-gil asla haramı yedin ise dahi kus!
Dahi üçüncüsü dünyaya harîs olma sakın,
Ki ona hırs eyleyenler buldular cümle nühûs!
Râbiinci budur kim sırrını ketm edesin,
Der isen rûz-u kıyâmetde ede nûrum dülûs!
Hamisinci bu ki az ye ve az iç hem az uyu,
Kendini himmet edüben Evliyâullahe yos!
Sâdisinci bu ki cömerd olasın güneş gibi,
Buldular çünki hidâyet onunla çok lüsus!
Sâbiinci bu ki nâsden edesin uzlet hemân,
Çok fevaid var dedi uzletde ol sahib-i Füsûs!
Sâmininci şehveti terk eylemektir mutlaka,
Nefs ü şeytana uyup kıldıklarından et huyûs!
Tâsiinci beş vakit farzı cemaatle kılub
Görmeyesin dü cihanda her giz ekdâr-ı şusûs!
Der ki Kuddûsî onuncusu durur zikr-i müdâm,
Et bulasın sen de şol gerçek erenler gibi pus!