Gel sen yine Âdem gibi tevbeyle felâh bul…
İblisçe inâd etme tevâzuyla salâh bul…

Hâbil gibi mâsûmiyet ısrârını göster…
Nefsindeki Kābilliğe inkârını göster…

Tufanda kalan ruhuna gel merhame teyle,
Kurtulmaya bak Hazret-i Nûh’un gemisiyle…

Bak Hazret-i İbrahim’e; hâlis niyet öğren,
Gör Hazret-i İsmâil’i; teslîmiyet öğren!

Bak, Hazret-i Hâcer’de tevekkül ne de hoştur,
Gel sen de tevekkülle berâber yine koştur!

Gel Hazret-i Meryem gibi ol kân-ı sadâkat,
Zâhirde susup göklere binlerce sadâ kat!

Ecdâdını Yûsuf gibi dâim ederek yâd,
Ol Hazret-i Yahyâ gibi hayrûlhalef evlâd,

Gör Hazret-i Yâkub gibi tedbir kula bir hak…
Aklın nice tedbîrine takdir güler ancak…

Sen Hazret-i Yâkub gibi şefkatli peder ol,
Evlâdın için gözyaşı dök, dök de heder ol…

Ol Hazret-i Yûsuf gibi bir mâden-i iffet,
Burhân ile ver hâline en kuytuda saffet…

Biç, Hazret-i İdris gibi hikmet kumaşından,
Kudretle çık İlyas gibi tevhid savaşından…

Piş Hazret-i Eyyüb gibi sabrın ateşinde,
Koştur şu Süleyman gibi rüzgârı peşinde!

Sen Hazret-i Dâvud gibi çınlat da semâyı,
Bul, Hazret-i Lokman gibi her derde devâyı,

Geç, Hazret-i Mûsâ gibi zâhir denizinden,
Git, Hazret-i Yûşâ gibi irfânın izinden!

Kal, Hazret-i Hârun gibi sâdık ve mülâyim;
Dur, Hazret-i Dâvud gibi dünyâlığa sâim…

Göster Zekeriyyâ gibi; «Neslim!» diye gayret;
En zorlu musîbetlere en zirvede sabret…

Sen, Ahmed-i Muhtâr’a muhabbet ile bağlan,
Binlerce nebî oldu vezir; Nur ise sultan!

Tâlî, ulu kervâna selâm eyleyelim biz,
Son faslı sâlâtlarla hitâm eyleyelim biz!
Son faslı sâlâtlarla hitâm eyleyelim biz!