Geldi yine mevsim-i gül, bülbül ağlar iniler!
Bülbül inler, güller inler, dahi gülzar iniler!
Aşk ne müşkil renç imiş dil hânemi etti harâb,
Dertli gönlüm oldu bir hâle giriftâr iniler!
Sûk-ı aşka girûben kıldım nazar şöyle kamu,
Müşteri bâyi’ dekâkin çarşu bâzâr iniler!
Bu cihan halkı iniltimden düşübdür hayrete,
Bana bakıb yerde gökde her ne ki var iniler!
Gönlümü Tatar-ı aşk yağmalayıp kıldı esir,
Yıkılıp dil şehri virân oldu her bâr iniler!
İçime bir od düşüb yanar ciğerciğim kebab,
Dûd-u âhımdan hevada tayr u tayyâr iniler!
Gözlerimden yaş revân oldukda her dem sel gibi,
Coşûben deryâ iniler, mevc ü tebâr iniler!
Artdı Kuddûsî garibin derdi âh eyler müdâm,
N’etsin n’eylesin ki bîmâr oldu nâçâr iniler!