Geçtim mülk-i fenâdan
Gönlüm Allah’a döndü
İçtim âb-ı bekâdan
Gönlüm Allah’a döndü

Kalbim sazı çalıyor
Rûha neş’e veriyor
Cümle azâ Hak diyor
Gönlüm Allah’a döndü

Ben âşığım ezelden
Tâ “Elestü” bezminden
Ol dem “Belî” dedim ben
Gönlüm Allah’a döndü

Terk ettim ben izzeti
Buldu gönlüm zilleti
Nidem gayrı devleti
Gönlüm Allah’a döndü

Ben bir sultân kuluyum
İlm u irfân doluyum
Bildim ki ben fânîyim
Gönlüm Allah’a döndü

Oldum bir Pîre bende
Etti beni perverde
Kalktı aradan perde
Gönlüm Allah’a döndü

Ben FEHMİ’yim üftâde
Bunda geldim irfâne
Ko desinler dîvâne
Gönlüm Allah’a döndü…