Gönül şehri sarayında
Gözüm gördü dilârâyı
Nice inkâr edem zâhid
Ki gördüm ben o bedrâyı

Benim ol âşık-ı berdâr
Benim ol ârif-i esrâr
Benim ol vâsıl-ı dîdâr
Eden seyrân o dergâhı

Benim ilm-i şuhûdumdan
Hep oldu âciz âlimler
Onunçün kaldılar mahcûb
Görünmez derler Allah’ı

Buna seyr-i sülûk eden
Okur derslerini her dem
Gönül levhinde ârifler
Eder ezber Ev-ednâ’yı

Gel ey FEHMİ vücûdundan
Eser bırakma varlıktan
Fenâ ender fenâ ol kim
Sivâsız gör müsemmâyı