Hani bana sabr u karar, senin sözünü dinleyem,
Hani bana akl u bili, duydurmadan seni sevem

Hani bana ol havsala, kim hâlimi bilmeyeler,
Hani bana zûr u kuvvet, ki senin aşkına döyem.

Cânım seni seveliden, benim hâlim hâle döner,
Hani bana usûl-i din, ilmin edebin öğrenem.

İzzet ü erkân iyi ad, aşk yoluna noksân durur,
Ben nederem iyi adı, çün terbiyet aşktan yerem.

Gerçek sana âşık isem, arlanmaklık nemdir benim?
Şükrâne cânımı verem, ger melâmet donun giyem.

Zühd ü tâat usûl-i dîn, aşk haddinden taşra durur,
Nisbet değildir ona hem secde ve rükû u kıyam.

Dost sûret gözgü durur, bakan kendi yüzün görür,
Gelsin o kendisiz gelen, ben râzımı ona derem.

Can gözile bakan görür, Yunus gözile gördüğün,
Yoksa yaban gözü ile kimseneye ne söyleyem?