Hani güllerin vardı gül yüzüne benzeyen,
Hani gülüşün vardı güllerini bezeyen.

Hani bir kelebekti yüreğin pır pır eden,
Hani hayallerindi aşkın ardından giden.

Hani set çekmiştin ya içinde kaygılara,
Hani teslim olmuştun en tatlı duygulara.

Hani dünya tertemiz, yaşamak güzeldi ya,
Hani masum düşlerin dünyaya bedeldi ya.

Hani diyordun bu kar erimesin dağımda,
Hani yeşil yaprağım hiç solmasın bağımda…

Ah gül yüzlüm, sultanım ay da geçti yıllar da,
Buruk bir mâzî şimdi diktiğin o güller de.

Masmavi gökyüzünün eksik olmaz dumanı,
Gönlündü çiçekleyen içindeki zamanı.

Aldırma sen geceler zifirî karanlıkmış,
Sevda denilen şey sanma ki bir anlıkmış.

Bağ da sensin bağbân da, bahçe sensin gül de sen;
Bir seher yeli gibi sensin sevgiyle esen.

Hayat böyledir işte, geçmiş geride kalır;
Dikmeye bak gülünü, bir gün koklayan olur.