Hicrân ile feryâd ü figan eyledi bülbül
Gündüz-gece hiç gülmedi, hep inledi bülbül

Geçmişti visalden ama n’olurdu ki sanki
Gülden küçücük bir gülücük bekledi bülbül

Heyhat ! ne tebessüm ne de bir tatlı teşekkür
Feryâdına hep aksisadâ dinledi bülbül

Neş’eyle şakırken güle şen-şakrak o âşık
Son şarkıyı bir başka yanık söyledi bülbül

Tâlî, bu defâ anladı, güllerde vefâ yok
Gülden geçerek aşk-ı safâ özledi bülbül