Hikâyet edem ahvalimi fi-l cümle yârâna,
Sabâvetten beri başıma geleni diyem ihvana:
Sabi iken gelirdi gönlüme âsârı aşkın,
Yanar idi yüreğim gece gündüz nâr-ı sûzâna!
Peder merhum icâzet verdi zikrullaha pes bana,
Dedi çalış hemân ben sağ iken ol zikr-i Yezdâna!
Şu kez çok eyle kim zikri olasın mest-i lâ ya’kıl,
Münafıklar desinler yâ mürâidir ya divâne!
Vefat etti peder ben onsekiz yaşında iken,
Kararım kalmadı hiç başlamadım pes âh ü efgâna!
Resûlün aşkı düşüb gönlüme Hakka niyâz ettim,
Dedim aç yâ İlâhî yol, varam ol Fahr-ı Ekvâna!
Kabul etti duamı, bir sen kaldım mücâvir hem,
Gelip Rûma yine gittim O Şahlar Şahı Sultana!
Mecâzi aşka oldum mübtelâ hiç kalmadı sabrım,
Beni rüsvâ-yı âlem eyledi aşk-ı mecâzî pes,
Atardım kendimi pervâne-âsâ şem’-i hûbâna!
Tezevvüç eyledim ondan doğûben nice evlâdlar,
Kimisi oldu yâr bana, kimisi oldu bîgâne!
Kimi gitti ukbâya, kimisi kaldı onların,
Hevâlandı düşüp gönlüm benim hem hubb-u nisvâna!
Kalanlar oldular, giden düşürdü kendin ihvâna!
Sene bin ikiyüz kırk altıda yazdım bu ebyâtı,
Eriştirdi Hüdâ fazlıyla nısf-ı mâh-i Şâbane!
Peder tarihi yazmış ki, binyüz seksenüç diye,
Ona Hak eylesin rahmet cemi ehl-i îmâna!
Rebiulevvelin pes onbiri isneyn gecesinde,
Demiş kim doğdu bu oğlum ve hamd etmiş o Vehhaba!
Komuş hem ismimi Ahmed teyemmün edûben demiş:
Adaş olsun bu oğlum Fahriâlem kevn-i ekvâna!
Onun bî had salâtıyla selâm et ruhuna yâ Rab,
Bu Kuddûsî günahkârı bağışla hem o hâkâna!