Kâinâta bak tefekkür eyle bil Hallakını!
Onsekiz bin türlü âlem halkının Rezzâkını!
Berr ü bahr ile hevâda taş ağaç içindeki,
Cümle zîruhun nice verir düşün erzakını!
Kıl tefekkür ki doğa gönülde şems-i mârifet,
Ârif olam der isen tut ârifân ahlâkını!
Çün hadisinde buyurdu Muhbir-i Sâdık Resûl,
Sıdk ile dinle amel et fehm edib misdâkını:
İns ü cinnin kulluğundan yeğ düşünmek bir nefes!
Bu hadisin sırrını bil bul gönül işrâkını.
Zât-ı Hakkı tefekkür etme hiç, halkından et,
Gönlünü verib düşün arz u semâ âfâkını!
Kimse bilmez zât-ı pâkini, hemân kendi bilir,
Fikre zikri kıl mukârin kalbde bul eşvakını.
Nefy ü isbâta devam eyle azizim rûz ü şeb,
Âşık ol âşık, sever zirâ Hüdâ uşşâkını.
Zehr ile tiryaka benzer nefy ü isbat sen hemân,
Zehrini yabana atıb yuda-gör tiryâkını.
Hak buyurdu ki, celisiyim beni zikr edenin!
Bil ki koymaz yalınız ol zakir-i müştâkını.
Hem buyurdu ki, beni zikr edeni zikr eylerim!
Rahmetiyle yad eder bil zakir-i tevvâkını.
Zikr ü fikre iştiğal et rûz ü şeb Kuddûsîya,
Gör O Vehhab’ın sana ihsânını infâkını.