Muhip olmaya sa’y et gör ne hâlettir muhabbet!
Hısal-ı Evliyâdan hoşça haslettir muhabbet!
Muhabbetsiz havâyiç kulluğu makbul değildir,
İbadet içre bir güzel ibâdettir muhabbet!
Muhabbetle necâtı buldu rif’at dü cihanda,
Said olur şâh-ı tübba’ sâlihinden bir yıl akdem,
Muhiblerden ola-gör sen kerâmettir muhabbet!
Keder etme ki bende yok bu ilim ve amel hiç,
Yeter sana azizim ulu devlettir muhabbet!
Dahi kat’-ı ümid etme günahım çok diye sen,
Muhib ol eyle istiğfar ki rahmettir muhabbet!
Bakılmaz muhibbin zenbine âdet-i kadimden,
Ne devlettir ne izzettir ne nimettir muhabbet!
Muhib mahbûba muhabbettir muhabbettir muhabbet!