“Nahnü akrabü” hitâbetti Cenâb-ı Kibriyâ
Fehmî’de gör bu rumuzdan ibret al ey bîvefâ
Kurb-i nevâfille erdi hep bu sırdan esfiyâ
Gördüler Hakk ile Hakk’ı cümle eshâb-ı safâ
Abdi, zâhir ol şuhûd et Hakk’ı bâtından müdâm
Ol vücûd-ı vâhidin emrinde et ahde vefâ
Kalb-i safvetle yanaş mürşide, bezl-i himmet al
Kenz-i mahfïden olur zahir ganî irfân sana
“Festekim Kemâ Ümirte” dedi çün Kur’ân’da Hakk
Telkîne eyle riâyet kâmile et iktidâ
Nehr-i cârî ol sülûkunda yüzün ummâna tut
Sil süpür sivâ kazûratın cânın bulsun likâ
Şer’î esas üzre kur, Tevhîd sarâyın yüce kıl
Çık otur taht-ı dilârada nazar et her yana
Hakk yolunda ol mücâhid bula gönlün inşirâh
Bin maârif refrefine edegör azm-i bekâ
TALİBÎ söyler dilinden Hakk ile bîiştibâh
İşitir kulağı Hakk’tan her kelâmı mutlaka